Λεγε λεγε κατι θα μεινει (Το συνδρομο του J.Christ)

2012-02-02T10:49:00.001+02:00

κολυμπώντας στον ωκεανό της νεότητας

κούκου

2012-01-16T20:55:00.001+02:00

κι ενώ άπειρα σωματίδια
αμέριμνα αιωρουνταν στο κενό
αναμεσα σε καναπέ και πάτωμα ,
σκόνταψε το τηλέφωνο ,
οδηγώντας τα σε τραγικό θάνατο.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε
τα υπόλοιπα άπειρα σωματίδια
έκφράζουν τη θλίψη τους

...κ' είμαι σε αναμονη της οργής αυτών.

2012-01-11T15:10:00.000+02:00

προχωράω
μόνο μπροστά
στους τοίχους ματώνω
και συνεχίζω
διαλύω όποιον ερθει πολυ κοντά
πράγματα που συμβαίνουν και στο συμπαν , δηλαδη.
Ελξη , ελξη , ελξη , συγκρουση.

Σε κάποια συμπαντική συντεταγμένη διαλύονται δεσμοί για φτιαχτούνε νεοι για να διαλυθουν για να φτιαχτουνε νεοι.

Και το υπολοιπο συμπαν κάνει κανονικα τη δουλειά του.

Φουσκώνει και ξεφουσκώνει.

άγουρος, καθήμενος πάνω στο ανθισμενο δενδρο(practice)

2012-01-08T01:14:00.003+02:00

η ποιηση
κι η βοτκα.
κάτι ληγμενα ντρόγκια.
μια αναγνώριση της καθημερινοτητας που ποτέ δε συνεβη.

κι η αγάπη που σκότωσα δίχως να θέλω...πω ρε πούστη!!!...πολλα θηλυκά που δουλευουν σε γραφείο ηταν εξω σήμερα(κι ακομα ειναι.Αλλα ποιος αντεχει ενα ποτο στο τεταρτο για τεσσερις ωρες?)

Νέα λέξη

2011-12-31T21:07:00.001+02:00

ψυχολογίζομαι/ψυχολογούμαι=φροντίζω την ψυχολογια μου

κατσε να στριψω ένα τελευταίο

2011-12-23T23:54:00.002+02:00

η γιορτη μας γαργαλάει τα φτερά
κρυφοκοιτά στο τίποτα για σιγουριά για σημασία
στις μετρήσιμες ανοησιες
σε κάτι θλιβερες μη ανακυκλωσιμες στιγμες

στις ζεστές μοναχικές φυλακές το χειμώνα.
οι επιρροες των πράξεων

Δεν ηταν αγωνας αυτός.
Μια λατρεία για τη χημεία
εξελίσσοντας το χάος .

Σάντουιτς , κόλα
σποράκι φυστικάκι παιδιά ...

2011-12-17T20:54:00.002+02:00

διασχίζω το τίποτα κατ' επιλογήν

2011-12-16T22:20:00.000+02:00

Συνέχεια προσπαθώ να βελτιωθώ.
Δε προσπαθω.Θέλω.
Δηλαδη όταν καθομαι μονος
και σκεφτεται το μυαλο κι ακούω εγω θέλω να βελτιώνομαι συνεχώς.
Τέλειος ποτέ.
Και το ξέρω.
Και προσπαθω.
Να γίνω αυτό που ήμουν πριν να γίνω.
Πριν την αρχή δηλαδη.
Επειδή άμα αρχίσει ,
αρχίζει και να κυλάει
και μαζι κυλαει κι ο χρόνος.
Παράλληλα.
Κι απο τις αγκαλιές τους πάντα γεννιεται κάτι.Ακραίο.
Κουασιμόδοι και Αφροδίτες.

Η μουσική σκοτώνει το θηρίο.
Κι η ελλειψη άλλου ανθρώπου .
θέλει εναλλάγές.
Θέλει συνεχείς αναίμακτες αλλαγές ρυθμού.
Δηλαδή βόλτες στις βιτρίνες και στα παρθένα δάση.

Χάθηκα.
Ευτυχώς είμαι σπίτι μου.

Ντόπες

2011-12-07T15:36:00.001+02:00

αγνός ξανά

βρέφη κυλάνε
ενήλικες σαχλαμαρίζουν με τη ψυχή τους

οι αισθήσεις μπλοκαρισμένες από τ' απειρα ερεθισματα
ξεχωρίζουν
τ' άστρα-αναγκαστικά , με τόσο σκοτάδι λάμπουν περισσότερο.

Σταματήσαν τα σκατά μας να μοσχοβολάν
σαν αρχίσαμε να χέζουμε στη χέστρα.

Εκει που πρεπει .

κάτσε να δω τη γεύση

2011-11-26T21:44:00.001+02:00

κουβαλάνε τα φορτία τους -καθωσπρεπει και ενταξει δηλαδή-
(στ'αλήθεια πολύ ψηλά)

ζάρια στα κεφάλια

σε κεφαλια αγύριστα δε λέει

2011-11-26T21:21:00.001+02:00

πόση ζωή τα λαμπακια που αναβοσβήνουν στο ρούτερ

τίποτα.

μόνο ο περιβάλλον χώρος.

Μέσα τίποτα.
Όχι το κενό. Το τίποτα

κουτσοί στραβοί

οι τρίχες είναι ενα πολύ σημαντικό θέμα.
κι ύστερα
είναι και κάποιες συνήθειες που 'χα απο βρέφος

2011-08-06T03:47:00.000+03:00

κοιτάω στον καθρέφτη.
βλέπω έναν να με κοιτάει.
πάντα ο ίδιος είναι.
όχι πως τον ξέρω
αλλά,
είναι αυτός που γνωρίζω καλύτερα απο καθε αλλον.
συνήθως του χαμογελάω.
με καταφέρνει και του χαμογελάω.
φαίνεται μπάσταρδος,
που δε θέλει να είναι μπάσταρδος
αλλά είναι.

Σ' αυτη τη ζωή αυτός μου έτυχε.

τα λουλούδια , οι αέρηδες και το χιόνι
πρέπει να δείξουν υπομονή.

Κάποτε θα τα υπηρετήσω κι αυτά.

Ξεκούραση σε queen size bed

2011-07-31T19:20:00.000+03:00

χρησιμοποιησε με για τσουλήθρα
ο ήλιος στη θέση του πάντα
τα σκουπίδια αδειάζουν για να ξαναγεμίσουν
μετενσάρκωση ιδεών
μακριά τα χέρια σου από τον άδειο μου σωλήνα
τέντωνε το κορμί να ξετσιτώνει ο νους

από το ίδιο υλικό
μία μέρα την ημέρα
γυρεύουμε ο,τι έχουμε
καμία σκέψη δε μας ανήκει
γυρεύουμε ο,τι ξεχάσαμε

2011-07-29T07:04:00.000+03:00

τη χαρά να τη βιώνεις
αλλά
μη βασίζεσαι σ' αυτή.

τη λύπη να τη βιώνεις
αλλά
μη την αφήνεις να σε κυριεύει περισσότερο απ' όσο ενας καφές.

Σταμάτα οταν το φανάρι είναι κόκκινο
και πάντα να συνεχίζεις.

Τα στάσιμα νερά δε ταιριάζουν στον άνθρωπο
κι ο εναγκαλισμος του χάους οδηγεί στο χάος

2011-07-23T05:38:00.003+03:00

Ξεχασα τον καπνό μου
κάποιος θα εχει ενα τσιγαρο

όχι εδώ
εδώ όλοι είναι non-smokers
προσεχουν την υγεία τους

αγοράζω ενα πακέτο
δεν εχω φωτιά

ρωτάω όσους δουλευούμε μαζι
κανείς
τίποτα

εν τω μεταξύ
εχούν όλοι τους παιδιά
κι ειναι όλοι τους 20 βαριά 21

τρέλα -λογική
θέμα πολιτισμού

κι εχουν δίκιο που δε καπνίζουν
και ορθώς τεκνοποιούν

αλλά
αναρωτιέμαι
σε ποιο κόσμο ζούνε?

σε ποιο κόσμο ζω?

Στην τελικη έχει σημασία?
Κάτι απ' ολ' αυτά έχει σημασια?

Πάλι στις ερωτησεις βρήκα καταφύγιο.

Είμαι στις ΗΠΑ.
στην ακρη του δυτικου πολιτισμου.

Ελπίδα

2011-05-31T23:17:00.000+03:00

που πήγε η καρδιά?
οχι γενικά
η καρδια των ανθρωπων και τετοια
χεστηκα για τους αλλους

η καρδια μου που πήγε?

θα τη βρω.

για να τη χάσω

για να τη βρω

2011-05-27T01:51:00.000+03:00

μου τη δινουν στα νευρα ολοι που βγαινουν τωρα τελευταια στους δρόμους.οι αδικημενοι , οι καλοι , οι αθωοι.

2011-04-29T02:05:00.002+03:00

θα εφευγα...
αλλά,

σιγά μη μείνω

πρόβλημα

2011-04-25T20:12:00.002+03:00

να μην εχω τ' αρχιδια να πεσω απο τον 4ο

Πάω να βάλω λίγη atrix στα χερια ...ακομη ξεραϊλα...κατακαθια του χειμωνα..

2011-04-14T21:11:00.003+03:00

μεσα στο χαος
ολα δεμενα ,
αγκαλιασμενα ,
κρεμασμενα συμπορευονται γελώντας και μαλώνοντας
αλλά
ξεριζωμενα θεμελια δε πεφτουν,

Εχουν καταρρεύσει ηδη.

η αναγκη
ανασαίνει

2011-04-02T22:24:00.001+03:00

κι αφου με μαχαιρωσα
μου πεταξα τ' αντερα εξω
μου γαμησα ο,τι εχω και δεν εχω

πηγα για υπνο

κι ηταν γλυκος
και σαρωτικος.

new post

2011-04-02T22:05:00.001+03:00

same as it ever was

εεε, ρε πουστη μου....!

2011-04-01T01:17:00.001+03:00

να γραψω γι' αυτες που με εβγαλαν απ' οπου ημουν
και για τις ίδιες που τις ειδα να τον εχουν στο στόμα

ώπα! τα 'πε ο τσαρλς.

πες κατι άλλο

ειμαι ημιγυμνος με το πληκτρολογιο να αναπαυεται στα μπουτια μου και το νου να ζητα πληρη εκσπερματωση τωρα.

Στρατιωτικα μοτίβα

κοιμαμαι κιολας.

στ' αρχιδια μου οι οτιδηποτε.

υπαρχουν κι αλλοι.

Στ' αρχιδια μου κι εκεινοι.

Άρα?

Βάλε το συμπερασμα στον κώλο να εχεις καυσιμα.

Dr.

2011-03-23T04:03:00.000+02:00

όποιος ψάχνει για νοημα
ας πάει να κλέψει καμιά εκκλησία

2011-03-04T22:38:00.002+02:00

χωρίς ρίζες

2011-02-25T01:13:00.001+02:00

ο έρωτας
είναι
η απαραίτητη
όμορφη
αρχή.

ένα σύμπαν σ' ένα σύμπαν

2011-02-17T00:48:00.001+02:00

πολύ ωραιος τίτλος αλλά ειναι τοσο δεκτικος και ανοιχτος στο καθετι που δε ξερω τι να γράψω..βρηκα

υγράεριο στ
αφρολέξ της κακιάς ώρας στο στρώμα

δε γίνεται αυτό

κατι δε π

άχανεις εκτάσεις χρόνου(του μπέκετ ειν' αυτο)

διάθεση υπάρχει να φαν κι οι κότες
μια χαρά

γενικα ,οι κότες εχουν πολλα για να φαν

τα χερια μου αρχίζουν και ωριμάζουν

ρόζοι

κι ασπρες τρίχες

πόσα έχεις να πεις μ' εναν ανθρωπο

τα βασικά λάμπουν στην έλλειψη τους

ουσία

καλυτερα ουσίες
γιατί μόνο μία δηλαδή?

οι ρίζες

δε μπόρω να πω τίποτα γι' αυτες
οχι οτι δε ξερω
δε θέλω
θα τις μειωσω
οχι τη σημαντικοτητα τους
εννοιολογικα μιλω

δηλαδη τωρα το αποδωσα σωστα?

τα σκατά
οπως και να το κανουμε
ειναι και ωραια
και δε ζουμε δίχως αυτά

Κάτσε να βάλω και αρωματικά έλαια
Αφου είναι καλή φάση

οχι εγω.η υπαρξη μου, Η αναγκη της , δηλαδη.

2011-01-09T20:59:00.004+02:00

κουρασμένο χάσιμο χρόνου

μια καινούρια τρύπα

2011-01-03T22:48:00.002+02:00

κλίνω στο μηδέν

όλα άπλυτα θα μείνουν

σήμερα δεν αυτοκτονώ με τίποτα.Ειμαι πολυ χάλια για να το κάνω.

Όλα στο off τα εχω και δε γινεται τιποτα
οι διακοπτες πέφτουν.

φοράω παντόφλες , άρα ζω.

All right !Hell yeah!

2011-01-01T20:11:00.001+02:00

οι πόρτες πάντα ανοιχτές
το σώμα σου το δικό μου ξεκουράζει
το δύο γίνεται ένα και μηδεν και απειρο

κατηφοριζει προς γκρεμο ο νους
και σε συναντα.

μόνιμη τελευταία ευκαιρία
καλύτερηλύσηαποτηναγάπηδενυπάρχει

μυρίζω τα δάχτυλα μου
να νιώσω εναν ανθρωπο

Ζητω το Αλσχαϊμερ , ζητω οι γρανιτες φραουλα

2010-12-28T00:38:00.003+02:00

Το παρον ειναι τοσο γινωμένο που αν δεν καταναλωθει σημερα θα ξυπνησει μουχλιασμενο.

Η ωριμοτητα δεν ερχεται πριν την ωριμανση.
Κι η ωριμανση ερχεται λιγο πριν το θανατο.

Η ωμη απαλοτητα των πραξεων
κουτσουλαει
την υποτακτικη σοβαροτητα
της κοινωνικης συνειδησης.

Ταυτιζουμε ,
τη συνειδητη υπαρξη και πραξη
με την ωριμοτητα.

Τιποτα πιο ωριμο απο την συνειδητη ελλειψη σοβαροτητας.
Που δυστυχως,
κραταει οσο μια πτωση.

Αλλα,
ολα τα ωραια κρατανε λιγο.

Lost

2010-12-20T21:09:00.000+02:00

Δε πιστεύω λέξη

ούτε δική μου
ούτε δικιά σου

είδαμε
το διάολο με το θεό
να μαζεύουν μανιτάρια

και φοβηθήκαμε.

2010-12-19T20:06:00.002+02:00

είναι
απλά
και λίγα
όσα χρειαζεται
να ξέρουμε

λίγα
κι οσα εχουμε να πουμε.

καμιά αγάπη δε στηρίζεται στο λόγο και τη γνώση

Ανάγκη ταύτισης με το παρόν

2010-12-17T23:32:00.000+02:00

Να 'χα πιει lsd
και να θαύμαζα το πανάκι για την οθόνη του pc ,
το στυλό , το τασάκι...οκ.

Αλλά τώρα...γιατί?

2010-12-16T03:17:00.002+02:00

Αστεία... αλλά μεχρι πότε?
Τότε

2010-11-25T10:56:00.003+02:00

παίξε τώρα ,
με χτυπημενα δακρυα σε φέτες
οτι απεμεινε

με μενα χωρις εσενα,
με μενα και με και χωρις.

μεσα απο τα δαχτυλα φευγει ο,τι υπαρχει
βλακεια
θυμος
κατάντια
οχι μιζερια.

η αξια των αποσιωπητικών

δυνατοτητα επαναδημιουργιας του κοσμου
για λιγα δευτερολεπτα

αρκει
να πιανει ολο το χωρο
στο παντου
πουθενα να μη λειπει

από παντοφλα ,
ψυγειο ,
πατημενες φιλοδοξιες ,
στη μοναρχια του ενος στον εναν ,
σ΄ιστοριες που βιωθηκαν μες στις σκατόγλυκες αναμνήσεις.

2010-11-21T22:43:00.003+02:00

ήταν γεμάτο με μνήματα.Όπως πρεπει σε ενα νεκροταφειο.Ετησιο μνημοσυνο.Εφτασα νωρις.Αντε να βρω τωρα ποιο ειναι το μνημα.Στεκομαι τυχερός.Βλέπω τον αδερφο του.Τι εγινε, καλα και τετοια.Συγκρατημενα.Κατι μου λεει οτι παει στην τουαλετα να στριψει ενα τσιγαρο και αν καποιος τον ζητησει να πω πως.Εκει τον εχασα.Ηθελα καφε.Πηγα πηρα εναν.Γυρισα καθισα σ' ενα παγκακι απεναντι απο το μνημα και αναψα ενα τσιγαρο.Στο λεπτο ηρθε ο αδερφος του και μου αφησε ενα διφυλλο στο χέρι.Αναψε το , μου 'πε.Εδω? τον ρωτησα.Ναι,ρε.Που? Ρε , ειναι κοσμος διπλα ,του 'πα.Δε πειραζει , φυσαει αερας.Ειχε δικιο.Φυσουσε.Και πηγαινε τον καπνο ισα πανω τους.Ρε μαλακα ολος ο καπνος πανω τους πηγαινει ,του 'πα.Με τόσα λιβανια που καινε εδω πέρα ... σιγα το πράμα.Δεν ειχε και αδικο.Ρουφηξαμε το τσιγαρακι , επινα καφεδακι , σιγα σιγα μαζευοταν κι ο κοσμος.Ηρθαν κι οι δικοι μας.Του νεκρου , δικοι μου , του αδερφου.Εξάλλου ολοι ενα ειμαστε.Γνωριζομαστε κι απ'την καλη κι απ' την αναποδη.Πηγαδακια στηθηκαν με σεβασμο ομως.Ελεγε ενας για εναν που στις εξη το πρωι του ζητησε μια μεγαλη μπυρα.Πηρε κι αυτος ενα μπουκαλι νερο και το γεμισε μπυρα.Μεγαλη μπυρα , σιγουρα.Σιγουρα κι άλλος θα τον θυμαται για μια ζωη.Η ωρα κυλουσε με σιωπες και ψιλοκουβεντουλες.Ενας παπας που ηταν γενικα στο χωρο ετρεχε πανω κατω να προλαβει εφτα μνημοσυνα σε δυο ωρες.Πηγαμε προς το εκκλησακι που θα τελουνταν το μνημοσυνο.Περιμεναμε κανα δεκαλεπτο μεχρι να ερθει ο παπας.Ηρθαν κι οι υπολοιποι.Μαζευτηκαμε καμποσοι απο μας.Μες στα μαυρα, με γυαλια ηλιου καποιοι, ,ενας με μπλουζακι που εγραφε mafia , όλοι με δερματινα μπουφαν ως τη μεση.Συνεννοηση δεν ειχε προηγηθει.Εδω με το ζορι συνεννοουμαστε με τους εαυτους μας , πως να καταφερουμε να συνεννοηθουμε και αναμεταξυ μας?Μπήκα για μισο λεπτο μες στο εκκλησακι.Δεν αντεχοταν με τιποτα εκει μεσα η κατσταση.Ηρθε κι ο πατερ κι αρχισε τα δικα του.Κάπως συγκεντρωθηκα .Ακουγα τα λογια του.Σε πεντε λεπτα τα ειχε πει ολα.Περιεκτικοτατος ο καριολης.Για αναρχια της ζωης μιλησε , για το πυρ το εξωτερο, τη κολαση , το παραδεισο , τις κακες πραξεις που συγχωρναει ο παναγαθος.Τα παντα ειπε .Αριστερα μας ειχε ενα κτιριακι που εγραφε νεκροστασιο.Στο 424 ημουν σε τετοιο , ειπε ενας.Μας εφερναν τους νεκρους απο το νίμιτς.Τους πλεναμε με το λαστιχο .Τον κοιτουσε περιεργα η Τώνια.Τι κοιτας , ρε? Παρκινγκ νεκρων ειναι.Οπως παρκαρουν τ' αυτοκινητα ετσι παρκαρουν και τους νεκρους.Ενας αναλαφρος μιλουσε στον αδερφο του.Ναι , ναι του απαντουσε εκεινος.Φιλοι των γονιων του ηταν απλωμενοι τριγυρω και συζητουσαν χαμηλοφωνα.Ο παπας ειπε αμην και ξεκινησαμε ξανα για το μνημα.Καθως πηγαιναμε ειπα σ'εναν φιλο μου που αναρωτιοταν τι κανουμε τωρα πως και γω πρωτη φορα ηρθα σε μνημοσυνο.Πλακα μας κανεις ρε? Τη μιση θεσσαλονικη εχεις σερβιρει καφε της παρηγοριας στο μαγαζι σου.Του πατερα σου , δηλαδη.Και μας λες πως δε ξερεις?Μονο εγω σου εστειλα δυο μνημοσυνα , μου 'πε. Μπερδευεσαι φίλε , του 'πα.Απλα ημουν μικρος και βοηθουσα τους γονεις μου και γειωσα μια σκληρη πλευρα της ζωης απο πιτσιρικι.Ο αδερφος του καθοταν διπλα στο μνημα και καπνιζε.Μια συστάδα περιστεριων φτερουγισε μαζικα προς τα παρακειμενα καλωδια της ΔΕΗ.Ο παπας ετρεξε σε ενα διπλανο ταφο που ηταν καποιοι αλλοι μαζεμενοι και ειπε κατι λογια εκει.Μετα ηρθε και σε μας.Πλεον δεν ακουγα τιποτα.Εβλεπα τις πολυκατοικιες που ειχαν σηκωθει τα τελευται πεντε χρονια.Μεχρι τοτε μονο χωραφια.Τωρα σχεδον της πουτανας.Απ' οπου μπορει ο καθενας να κερδισει θα κερδισει.Ξαναγυρισα στους νεκρους.Ολοι πεθαμενοι μετα απο το 2000.Οι άνθρωποι πεθαινουν σωρηδόν.Ενιωσα καλυτερα που ημουν ζωντανος.Κι ας εχω και τη τρελα μου.Ποιος δεν την εχει εξαλλου?

Έτσι , γι' αλλαγή

2010-11-17T01:08:00.002+02:00

θα κανω ο,τι κάνω καθε μέρα

νιώθω άπλας μες στον εγωισμο μου

2010-10-25T20:58:00.001+03:00

σ' άλλες ζωές
δε θα φτάσω
ποτέ
με σενα

αυτήν
όμως
τη ζωή
στην προσφέρω

Ενιαίος είμαι , σε κομμάτια

2010-10-12T21:35:00.001+03:00

Ο ουρανος είναι γαλάζιος
στη γωνία έχει σύννεφα

καποιος παίζει
άλλος πουλάει
ένας φωνάζει
ενς τριτοτέταρτος βαδίζει,
να κι ενας που αγοράζει ,
αλλος που ακουει ,

κι ενας που τα βλεπει όλ' αυτα
και δε συμμετεχει
για να μεινει καθαρος.

zu spat

2010-10-08T01:14:00.003+03:00

καλά εσύ δεν ήσουν που έλεγες δε θα το κάνεις ποτέ αυτό?
είδες που δεν έχεις αρχές?
Ειδες που η έλλειψη σε καθοδηγει?
πως ο,τι όπλο έχεις το χρησιμοποιεις?
πως η εκφραση της θεικης σου υποστασης δεν ειναι παρα ματαιοδοξια?

δεν ειμαι κατι άλλο αλλά στο 'χα πει γαμω τη παναγια μου.
και επεμενες
για ουρανούς και νέκταρ

Ευτυχισμενος ειναι οποιος χεζει καθε πρωι

2010-10-04T23:50:00.000+03:00

Δεν έχω κάτι να πω
Τίποτα το σημαντικό.

Ακόμη μια μέρα θάφτηκε

Ακομη μια μερα που 'γινε λίπασμα

Κι ουτε έχω ιδέα
τι θα φυτρώσει
και πότε.

Φυσιολογικο ειναι.

2010-10-01T02:07:00.000+03:00

νιωθω πληγωμενος
απο τη συναντηση
του ολου μου
με το τιποτα
των άλλων.

Συμβουλή

2010-09-30T00:07:00.001+03:00

μη μπλεκετε άλλους
στους προσωπικους σας γκρεμους.

Θα καταληξετε
ακομα πιο γκρεμισμενοι

Wi fi (παλια ηταν hi fi . ειδες η εξελιξη?)

2010-09-29T21:57:00.000+03:00

θα μπορουσα να γραψω κατι.
Ενα ποιημα ,
καποια λογια ,
κατι.

Σιγα μη το κανω.

Προτιμω να πλυνω τα δοντια και να κοιμηθω.

Τι
καταλαβαν
ολοι
οι νεκροι
που μας δειχνουν
το δρομο?

Παμ' παρακάτω

2010-09-18T05:59:00.000+03:00

Στο μηδεν τέντωσα την ενατενιση και προχωραω πέρα δωθε.

Κάνω
τη μελισσα.

Ενας Μπέκετ δε φέρνει την άνοιξη

2010-09-07T18:01:00.000+03:00

-δε μου λες?
-τι?
-Θα μου πεις?
-τι?
-Ο,τι θες
-Δε θέλω κάτι
-δε σε ρωτησα αν θες κατι.
-Και , τι δηλαδη?
-τι θες?
-Αει παρατα με ησυχο
-Αμα σε παρατησω δε θα εισαι ησυχος.Θα σου λείπω
-Δοκιμασε
-Φεύγω
-Που πας?
-Οπου θέλω
-Κι εγω?
-Τι εσυ?
-Ετσι? Εδω?
-Εσυ το διαλεξες
-Εγω καθομουν ησυχος μεχρι που αρχισες τις ερωτησεις
-Εεε , ήθελα φαίνεται , γι' αυτό.
-Αντε φύγε
-Με διώχνεις?
-Εσυ δεν ειπες πως φευγεις?
-Πριν.Μπορει ν' άλλαξα γνωμη.
-Θα μου κανεις παρεα?
-Τοση ωρα τι προσπαθω να κάνω?
-Να μου σπάσεις τα νευρα
-Ετσι νιωθεις?
-Ετσι νομιζω
-Κι επειδη νομιζεις , νομιζεις πως έτσι είναι?
-Και βέβαια
-Μπραβο σιγουριά.Απο που την αντλεις?
-Που θες να ξέρω.Ισως απο τη δικη σου ανασφάλεια
-Μα δεν ειμαι ανασφαλής
-Δεν ειπα οτι είσαι.Οτι έχεις μια ανασφάλεια είπα
-Με τις λέξεις θα παίζουμε?
-Και με τι να παιξουμε?Εγω κι εσυ ειμαστε όλο κι ολο εδω μεσα
-Κι εξω?
-Εξω ειναι κι άλλοι.
-Πάμε έξω τότε?
-Πάμε

2010-09-02T17:50:00.003+03:00

τάισα τη γάτα δύο μανταλάκια και μάζεψα το στεγνο , απο χθες , υποκάμισο.Τα χέρια μου μύρισαν ψαρίλα.Κι ομως , η εταιρεια που τα βγαζει στο εμποριο στηρίζεται σ' αυτο.Ψαροκοκαλα απλωματος που χαρίζουν μυρωδιά λεβάντας.Πήρα τηλεφωνο το δικηγορο μου.Την εψαξε.Υπαρχουν ψάρια , μου 'πε , που λεγονται λεβάντες.Έμαθα κάτι και σήμερα λοιπον.Ουτε μια μερα δίχως μια νέα πληροφορία.Τσαλάκωσα το πουκαμισο για να 'χω να σιδερώνω.Τελικα , κουράστηκα να τσαλακωνω.Το ξετσαλακωσα.Με τα χέρια.Αν το σιδερωνα θα εκανα οικονομια χρόνου αλλά δεν είχα και κάτι καλύτερο να κάνω μιας και οι μπαταρίες του μάους αυτομετονομάστηκαν συμπαντικά απόβλητα.Ισως να ανανεώσω ενα βιβλίο του κέρουακ που δανειστηκα αλλά ο τύπος ειναι τόσο χωμένος στο τίποτα που προτιμώ να το κρατήσω για τις κρύες νύχτες του χειμώνα.Τοτε που η αβυσσος ειναι η πιο ζεστη αγκαλιά μετα απο αυτη της ανυπαρξίας της πρέζας.Και να σκεφτεί κανείς-ο εαυτος μου δηλαδη - πως το διασκεδαζω.Κατι απολειφάδια υπαρξισμού κλαίνε σε μια παρατημενη πλατεια του μυαλου καθώς συνειδητοποιησαν πως ο θανατος τους ειναι θέμα χρόνου.Και το χρόνο δεν τον κέρδισε ποτέ κανείς.Για ολα αυτα κατεληξα στο παραλογο-απο παραλογη οπτικη - συμπερασμα πως δε θα ξανακρεμασω τους γκρεμους μου στον προσωπικο μου χρόνο κι ουτε θα κυνηγάω τη λογικη ως το υπερτατο προιον της ανθρωποτητας.Εξάλλου τα σπίρτα στο πατωμα , ενενηντα μερες τώρα , δεν εχουν αποπειραθει ούτε μια φορα να κυριαρχησουν στο παρκέ που τα υποθάλπτει.Αυτοκτονικες τάσεις μηδέν , δηλαδή. Παρόλο που καθημερινά περναει το λεωφορειο της αυτοχειρίας απο τη σκέψη που φιλοξενω χρόνια τώρα .Είπαμε , άνθρωποι είμαστε.Δε τρελαινομαστε για τίποτα.Ο φανατισμος βλάφτει.Είτε ειναι της λογικης ειται του συναισθηματος είτε του ενστίκτου.

2010-09-01T03:48:00.000+03:00

όσο πιο άγιος γίνομαι ,

τόσο
πιο
μπάσταρδος
γίνομαι

2010-08-24T05:19:00.001+03:00

πιο ψηλά
πιο ψηλά
πιο ψηλά
πιο ψηλά
πιο χαμηλά
πιο ψηλά
πιο χαμηλά
πιο ψηλά
πιο ψηλά
πιο χαμηλά
πιο χαμηλα
πιο χαμηλά
πιο χαμηλά
πιο ψηλά

ώπα.

εντάξει

πέθανες

ανάληψη

2010-07-24T17:17:00.008+03:00

αντίο γαλάζιοι ουρανοί.

πρέπει να εξαντλήσω το πετρέλαιο.
να καπνισω
οσο περισσοτερο μπορω
μεχρι να μου πει ο γιατρος
να το κοψω

χρειάζομ' εμπειρία.
τα παπουτσια μου τρύπησαν
σα τα ενιωσα δικα μου

στο πλαστικό και στους αριθμούς
να αφιερωθώ

κυλάνε τα πόδια μου σε υδάτινες σκάλες
δίχως πόρτες και τοίχους

η στάχτη δε ζητάει δάκρυα,

αφού κάηκε χωρίς προσδοκίες.

σβήνω καλά τα τσιγάρα μου

ενοχλητικός
ο καπνός
που σιγοκαίει
ακόμα
και μετά το τέλος.

ανάσταση

2010-07-14T16:15:00.003+03:00

κόβω συνειδητά βόλτες
στο υπόϋπέρασυνείδητο

προσπαθώντας να διατηρήσω την έμπνευση
τον έρωτα που τη φυγή έχει λιμάνι

ειμαι εδώ και προσπαθώ

πάντα λιγότερο απ' οσο μπορώ
πάντα όσο γίνεται καθε στιγμή

θεοί , διάβολοι
με κερνάνε αηδίες κι αμβροσίες

από λίγο πιο ψηλά ζουζούνι φαίνομαι
όποτε βλέπω μυρμήγκι με φροντίδα το πατάω

είναι εκείνος που δεν έχω κάτι σπουδαίο να κάνω ποτέ
ν' αναπαραχθω μόνο ήρθα

ας κόψουν οι σπουδαίοι τα σκοινιά

2010-06-17T03:51:00.000+03:00

Αυτό το μπλογκ πέθανε.

2010-06-10T06:02:00.002+03:00

για να πιστευεις στο θεο
πρεπει
οι πραξεις σου
να ειναι απαισιες.

μονο τοτε γυρευεις
το εκτος λογικοσυναισθηματοενστικτου
μήπως και σου προσφερει
ενα καποιο
φως
στο βαθος

2010-06-06T02:25:00.003+03:00

τίποτα
pas de tout
ένα θέλω
μία
κι όποτε την αγγίζω γλυστράει
και συνεχίζω να κυνηγάω

ονειρο
συμβαινει
realitat
συμβαινει επισης

παρ' ολα αυτα η ζωη δεν αγκαλιαζει κανενα ονειρο
βολευεται με μια συνεχη αγωνια

η ικανότητα της ικανότητας κρίσεως

2010-06-01T23:21:00.003+03:00

πόρτα αγωνιζεται να κατηφορισει
παρεμβαινοντας
σε μελισσι αποψεων
ισοπεδώνοντας επιστημονικα
κάθε έννοια
της άγνοιας.

2010-05-18T00:41:00.002+03:00

ιδρωμένες θάλασσες
βουτηγμενες
σ΄αποστειρωμένα πλαίσια

ομόκεντρες
μη επαναλήψεις
του ομοίου

κι η γνώση
κάποιας
ραγισμένης
άνοιξης

χαϊδευουν
την ανάσα
που θέλει ακόμη
ένα χορό

2010-05-01T20:58:00.004+03:00

βαδίζοντας σταθερά στο όπουνα'ναι
γνωριζω συνεχεια ανθρωπους αποψεις βιωματα

κι ακομα,
επιβεβαιωνεται
η ατελεια μας
η αδυναμια,
η αναγκη να στυλωθει
-εστω για λιγο-
το βλεμμα
στο κενο στο μέσα στον οριζοντα

2010-04-27T02:47:00.003+03:00

δάχτυλα σε αποσταση αναπνοης απο τα πληκτρα
η εκφραση ειναι κοντα
αλλά δε λεει να βγει
σαν ενα δυσκολο χέσιμο
που καταλήγει
σε μια ενιαια,
λυτρωτική,
κουραδα.

συνεχίζω με το ένα χέρι.
το άλλο έγειρε στο κεφάλι.

πάντως οι καλύτερες βόλτες
γίνονται
χωρίς χέρια.

μια αρχή τη φορά χωρίς τίτλους τέλους

2010-04-22T22:02:00.001+03:00

περιμενω
ώσπου
οι μακριες της μπουκλες
να πλεχτουν στον καρπο μου
κι αναμεσα στους τοιχους
να βασιλευσει
η δημιουργία

δεν πάω πουθενά

2010-04-21T13:55:00.004+03:00

θέλει να με δει.
θέλω να γλύψω μουνί.
όχι το δικό της.
και το δικό της σούπερ είναι
αλλά
της ανήκει(ή έτσι νομίζει)

κι όταν θα τη γλύφω
θα νομιζει οτι γλυφω το δικο της μουνι
ενώ
θα γλύφω το μουνι γενικα

2010-04-18T04:04:00.001+03:00

χέσε άφοβα.

Σίγουρος τρόπος
για να συνειδητοποιήσεις
οτι δεν είσαι
κουραδα

υπάρχει ελπίς

2010-04-06T15:39:00.005+03:00

ταχύτητα
ο νους πιανει ψηλές
δε μπορω να επεξεργαστω όσες μου χρειαζονται
εγω δηλωνω αδυναμια εκπληρωσης του αισθησιακου πεδίου
έχει πολύ γκάζι
ίσως τα μωρά που τρέχουν συνέχεια
(παρουσιαζοντας ασυνέχειες -με ασταθή περιοδo)

βλέπω
κόβω τη θέα του μέσα
άρα κοιτώ
και περιμενω
τι περιμενω?
αμα δε βγω εκει εξω και δαγκωσω ο,τι θέλω
τζάμπα περιμένω

αμα ζουσα πάνω στον οριζοντα δεν θα με νοιαζε
μα κινουμαι στο πεδιο που οριζει αυτος
τον βλέπω πάντα
όχι πάντα
όποτε ειμαι όλος τωρα
κάθομαι πάνω του

καπώς έτσι . Αν είχα δεν θα 'ταν έτσι

2010-04-05T20:57:00.012+03:00

έπηξε στα κουταλάκια
πλύνε βγάλε ειναι λίγο
πήγαινε μέχρι πιο μέσα από το πάτωμα
άφησε το δέντρο στον αέρα για να μην αμφιβάλλει
ξεκίνησε(επειδή ήθελε να τελειώνει)
επανέλαβε μόνο εκείνα που δε ξανάκανε
ήπιε ένα ποτήρι βενζίνη για να μπορεί να μείνει από καύσιμα
άπλωσε στον ουρανό τη στενομυαλιά του.Αλλού δε χωρούσε.
φορούσε όποιο αποστεωμένο τοίχο βρισκόταν μπροστα του
μάσησε τριαντάφυλλα για να χέσει τριαντάφυλλα
έραβε με χαρά ο,τι με κόπο είχε ξηλώσει
ψυθίριζε καλώδια σε ρομαντικά ασύρματα.

γιάτρευε μώλωπες , τους έκανε πληκτικούς,
πλήγωσε όσους εαυτούς μπόρεσε ,
οι υπόλοιποι ανοίχτηκαν και ρίσκαραν χωρίς κινδυνο να κερδίσουν.

ερωτικό

2010-04-02T02:17:00.004+03:00

Η ράχη με την αρχη εχουν τα ιδια γραμματα και διαφορετικα νοηματα.δεν υπαρχει κανας ιδιαιτερος λογος που χρησιμοποιω αυτές τις συγκεκριμενες λεξεις.κι οποιες και να χρησιμοποιησω παλι το ιδιο θα είναι.Ολα τα αλφαβητα του κοσμου κι ολες τις γραφες που περιμενουν να ανακαλυφθουν μπορώ να ξεσηκωσω προκειμενου να σε κανω να μου χαμογελασεις . κολλαει το μυαλο μου.και μεταφερει το κολλημα στα δαχτυλα.πως να σου πω αυτά που σου ‘χω ηδη εκφρασει ?νιωθοντας , μαλιστα , πως ουτε σε πενηντα πεντακοσια χρονια δε θα προφτασω να σου χαρισω οσα απειρα μου επισκεπτεσαι στη ψυχη μου κάθε καθημερινα.να σου μιλησω ετσι όπως σου μιλας εσυ .να σε θαυμαζω ετσι οπως σε θαυμαζω κάθε φορα που πλανητευεσαι σε σπηλιες βυσσινι. η μνημη σου ξαγρυπνα στα πιο ψηλα βουνα μου . ολο μου το τιποτα ζυγιζει εκατο χιλιαδες πουπουλα αετου κι εχει και κατι χαυλιοδοντες ισαμε και κει κατω για να σε προσεχει από τη μανια μας με το τελειο. Σαν ανακυκλωμενο πλαστικο γραφω επανω την πρωτη αρχη μου . Δεν αντεχω να σε απεχω και δε μπορω να μη σε αυτοκρατοριζω. Δε ξερω πλεον την ταχυτητα της ροης του νερου κι ουτε που δεν δε με νοιαζει. Καιγομαι σα του παγετωνες που λιωνουν αλλά αμα είναι να γινω όλος νερο χαλάλι. θα εχεις να πινεις

2010-03-30T12:36:00.006+03:00

αφού τίποτα αλλο δεν εμεινε να μ' ενδιαφερει για τωρα
ας γραψω καμιά βλακεία να περασει κι η λαιμητομος.
Σταθερα τα ποδια ψηλά ,
τα τσιγαρα αναβουν για να σβησουν μες στο κεφαλι για ν' αναψουν
την απαραιτητη φωτια.

και να 'μαι μετεωρος πάλι,

Χορτατος ,
διχως διαθεση να μαζεψω αγριοχορτα απο κανενα λιβάδι ,
περιμενοντας την αφιξη εκεινου που ποτε δεν προκειται να ερθει ,
κάνοντας φουσκες με τα ονειρα .

2010-03-29T04:33:00.002+03:00

η συνεχής
ομιλία
για χάρη
του όποιου κοινού παρόντος

καθιστά
την υπαρξη
αβάσταχτα περίπλοκα
γυμνή με αίματα

τελείες

2010-03-25T05:16:00.002+02:00

Εκλεισα την πόρτα του δωματόυ μου.
Τωρα κανεις δε μπορει να εισβάλλει.
Ισως το τηλεφωνο που χτυπαει.
Δεν το σηκωνουν ουτε αυτοι.
Εγω αποκλειεται να σηκωθω πάντως.
Οποιος θελει να με βρει ας με ψαξει.
Δε νιωθω την αναγκη να γυρεψω καποιον.
Αλλα προτιμω τις στιγμες που υπαρχουν κι αλλοι τριγυρω.
Για να μιλαμε και να χαζολογάμε.
Για να μην ειμαι μονος.
Καθε που κατεβαζω τα στορια έρχεται και στρογγυλοκαθεται.
Η επιθυμια , το αεναο ,η υποχρεωση , η αναγκη , ο διαολος και ο συνέταιρος του . Ο θεος , δηλαδή.
Ειναι καλυτερα με αλλους .
Σπάει ο δρόμος.
Δε φτάνω εκει που αέρας , νερό ,φως δεν διαδραματιζουν καποιο ρόλο.
Εκει δεν εχει σημασια αν εχει οτιδηποτε.
ολα απορροφουνται.
Πριν τα δω , τα αισθανθω καν .
Στο σημειο αυτο αρχιζει η υποχρεωση .
Κατι να κανω να βγω απο αυτη τη φαση.
Πλεον εχω δραστηριοτητες που γεμιζουν λίγο το Μαρακανά του χρόνου μου.
Το κρεββατι με φιλοξενει μονο οταν κοιμαμαι.
Πλεον.Πλέω.
Και δεν ήξερα οτι μπορω να το κανω κι αυτο.
Απ' οσο εχω αντιληφθει στο μικρο διαστημα της πλεύσης δεν ειμαι σε λιμνη.
Πρεπει από ένα ποταμι να ξεκινησα κι αφου ολοκληρωσα την εκει πορεια μου χύθηκα σε καποια θαλασσα.
Εγώ το χώμα αλλαξα καριερα.
Αντεδρασα .
Κι εγινα υγρός.
Αλλαξα μορφη.
Τι να εκανα?
Χαμπαρι δεν πηρα πως συνεβη .
Ενώ ημουν απασχολημενος με το χωματενιο τελμα μου το παρόν με μετετρεψε .
Ισως φταιει ο πολυς ήλιος .
Και το κυμα που σκαει στην ακτή.
Ξεχάστηκα , μαλλον.
Και κατα τη διαρκεια της απουσιας μου βρηκε ευκαιρια κι εκανε ο,τι εκανε.
Οχι πως ενοχλουμαι.
Μπορω να πω πως ειμαι σχεδον ευγνωμων .
Δεν αντεχοταν αλλο η στερεη μου υπαρξη.
Επρεπε να κατεδαφιστει.Κι ενω κώλωνα να τη γκρεμισω , γκρεμιστηκε απο μονη της. Ξεχασα να την υποστηριξω για δυο τρεις εβδομαδες .
Αφεθηκα.
Ακουγα τους ήχους .
Τους φυσικούς . Και έχουν δυναμη αυτοι.Πολυ μεγαλη.
Σε νανουριζουν γλυκα καθε μερα και σε ξυπνανε απο το ληθαργο καθε στιγμή.

Νομίζω πως ειναι καλυτερα να πάω στην κουζινα να καθαρισω κατι κουτσομουρες.
Με προλαβε το τηλεφωνο .
Πρεπει να βγαλω λεφτα να πληρωσω την ασφαλεια του αυτοκινητου.
Ας περιμενουν οι κουτσομουρες.
Κακως .
Ειναι απανθρωπο να περιμενουν οι ροζ γλυκιες μου και γω ν' ασχολουμαι με χαρτιά.

2010-03-23T19:41:00.002+02:00

τι με πονάει?

ξέχασα

είναι τόσα κι αυτά που

θυμήθηκα

το αριστερο γόνατο.

ωραία:
ξέρω πως το αριστερο γόνατο πονάει.

2010-03-23T01:40:00.003+02:00

η ομορφιά
ειναι
το φάρμακο
που ξαναπλάθει
την απαραίτητη ουτοπία.

κουλουριάζομαι
γύρω από τον αφαλό σου
σε ανασαίνω
σε ολη σου τη μυρωδιά

ΟΝΕΙΡΩΞΗ

2010-03-19T03:59:00.004+02:00

κάποτε δε θα θέλω να κανω κάτι.

Αφου δεν αφήνω ο,τι θέλω
να περάσει
χωρίς να το γευτώ

2010-03-18T03:30:00.004+02:00

ανεβαίνουμε στον πιο ρηχό ουρανό
ζητώντας του τη γνώση του πυθμένα

τις λέξεις αφήνουμε
να ζαλίζουν την αληθεια.

κόβουμε ο,τι περισσεύει
προς τέρψη του ουμανισμού.

δύσμοιροι γέροντες
που τους ήρθε η διαύγεια
στα τελειώματα.

2010-03-14T13:08:00.003+02:00

ξαπλωμένος
ρουφάω τους τοιχους σου
να γλυστρήσουν
στο όλοκληρο
τίποτα μου.

το βράδυ
θα αποπλανηθουμε πάλι.

2010-03-14T01:12:00.001+02:00

θες να σ' ερωτευτώ
μόνο
για
μία
μέρα?

2010-03-11T09:53:00.002+02:00

θα σου φέρνω μαγνητάκια από παντού

στάθηκες τόσο άτυχη
που έστω
αυτή την παιδαριώδη στιγμή χαράς
θέλω να σου χαρίζω

και οι δύο έφυγαν
μέσα απ' το στήθος σου
δε θα 'μαι ο τρίτος

φτύνω τον κόρφο μου
όταν βλέπω μαύρη γάτα
και την αγκαλιάζω
με το βλεμμα και τη ψυχή μου μόνο.

2010-03-09T13:13:00.003+02:00

μετα από τόσες βαρετές σειρές λέξεων
που άκουσα χθες
συμπεραίνω
πως είναι πολύ εύκολο να γράψεις ποίηση
κι ακόμα ευκολότερο να γελοιοποιηθεις.

Είναι δυνατόν να υπάρχει ακόμα πολιτικοποιημενη τέχνη?
στενόμυαλοι όλοι σχεδόν .

αρκέτα ο τριαρίδης
και περισσοτερο ο λειβαδας
δραπετευσαν

Είναι κάτι

2010-03-09T04:34:00.001+02:00

πρώτη φορά σε βραδιά ποιησης.
κι οταν εφτασα σπιτι
καταφερα
να πλυνω τα δοντια μου.

2010-03-05T12:26:00.007+02:00

μαστίχα το στομάχι,
μασουλάω την ανασα μου.

σχεδόν αδιάφορος για τα επίκαιρα.

και όσοι σκουριάζουν την ευγένεια
μεγεθύνουν τη χαραμάδα
και ποτίζουν τσιμέντο
τα σε βάθος ταραγμένα
ερείπιά μου.

2010-02-21T02:57:00.001+02:00

προβολή
ηλεκτρονικής
αιδούς

έρωτας uber alles

2010-02-18T14:20:00.006+02:00

σα πουλί ο καθένας
τα γερά κλαριά αγαπά
σαν αέρας εισβάλλει
τη σκόνη διώχνει

σα σκόνη ο καθένας
κάθεται παντού
σα τα κλαριά στον αέρα
τρέμει χορεύοντας.

τη σάρκα γυμνή φορά,
για ζέστη το χειμώνα

στις σίγουρες ηλιαχτίδες
τις κερασιές ολου του κόσμου
γεύεται

πού να τρέχεις στους γιατρούς..?

2010-02-18T05:12:00.004+02:00

λάτρεις του εξευτελισμου
εραστές του καθωσπρεπισμου
πελάτες του ψυχαναλυτή
Άνθρωποι κανονικοί.
αδύναμοι
θρασσείς
μεγαλόσχημοι
μελαγχολικοί

στο κυνήγι του άπιαστου
όλοι δωσμένοι,
πιστά
στην υστερία
δεμένοι.

2010-02-08T04:03:00.007+02:00

ήρεμος
στο νεφέλωμα σου
αποσυντίθεμαι.

καπνίζω
την αναμονη
της σκληραγωγησης σου.

όσα ανθισμένα δάκρυα
σε σένα σμίγουν.

οι φορές που σ΄έθαψα
πεθαίνουν
στο γύρισμα του κεφαλιού σου.

κι οταν η ωρα ερχεται
τα στόματα μας μυρίζουν ύπνο
και στα κορμιά ρέει
σιαμαία ένωση

2010-01-28T17:47:00.000+02:00

τι σημασία εχει ποιος είμαι?
είμαι.
κι ειναι αυτό αρκετο.

το χοντρό λεπτό

2010-01-28T03:33:00.002+02:00

περιμενε ενα λεπτο
περιμενεις μια ζωη ουτως ή άλλως

για να σου 'ρθει η τυχη

που οταν ερχεται
δεν την εκλαμβανεις ως τετοια
αλλά
ως
επιβραβευση
δικαιωση
''ναι , ρε πουστη και γω μια φορα''

περιμενε ενα λεπτο
κι άλλο ενα
κι υστερα άλλο

περιμενεις συνολικα ενα λεπτο , δηλαδη

γιατι τοση φασαρία για ένα λεπτό?

θαύματα.Ή ένα θαύμα

2010-01-24T04:49:00.003+02:00

πάμε συναυλία.
καθυστερημενοι
εχω εισιτηριο
οι αλλοι οχι
-sold out ειναι. λεει
παγωνω.ειχε κρυο
ο ενας εκ των αλλων δεν παγωνει
ξεδιπλωνει το ταλεντο του
σιωπω και περιμενω
ακρη δε βγαινει.
-ειναι κανει αλλος εδω? ρωταει
την ιδια στιγμη δυο κοπελιτσες βγαινουν
-δυο βγαινουν δυο θα μπουμε , λεει.
Είναι ο επιστατης.
40 με ψυχή.
Του εξηγει.Ο φιλος μου.
-Θα σας βάλω , λέει
-Η δύναμη που πιστευεις να σου το φερει πίσω , λέει.Ο φίλος
που ειναι κλεισμενος δυο μηνες σπιτι του.

2010-01-21T14:16:00.003+02:00

στα σύννεφα
και βαθιά στο χώμα
συναντιομαστε.
μια νέα
γνώριμη αχτίδα
να μας βρει.

η ανάσα σου
μελωδία ακουγεται
μέσα σε τοίχους άρρωστους
ξαπλώνει ο παραδεισος
καπνίζοντας
το άρωμα
του δέρματος σου

άνευ λόγου κι αφορμής

2010-01-16T00:53:00.004+02:00

στ' αλήθεια άκουγα τα πόδια σου
η φωνή που χόρευε στα μάτια σου
ηταν καρδιά της επιτάχυνσης μου.

δε ξέρω ακόμα.
κι ούτε θα μάθω.
αλλά δε θα σε ξανααφησω να με δροσισεις.
θα σε καψω πρώτος

δε σε πρόλαβα.
Φοβήθηκα
την αλογοουρά που στολίζει
την μαθηματική τελειοτητα του κώλου σου.

Σ' έψαχνα.

Το παράτησα κι αυτό.

το σωστό ανακάτεμα θέλει υπομονή
και μέτωπο στο χάος.

Που θα βρείτε την πρωτοπορία

2010-01-10T22:23:00.003+02:00

στο λαμπρό σκοτάδι
στην δικτατορία του γαλάζιου
στους παραλυτικούς οργασμούς
στο δεύτερο συρτάρι(από κάτω) που έχω το ''voyage au bout de la nuit'',
σ' οτιδήποτε ζωντανό

2010-01-05T03:23:00.002+02:00

δεν
υπάρχουν
αθώα χρόνια.
κι ούτε υπήρξαν ποτέ.

μόνο
αθώα
μάτια

Τί να κάνεις?

2010-01-04T17:27:00.002+02:00

κι οι πουτανες
ανοιγουν
τα ποδια τους
τόση ώρα
για να βγάλουν
κάνα φράγκο

2009-12-31T22:47:00.001+02:00

ειμαι τοσο ομορφος
που δεν εχω αναγκη ουτε το φως του ηλιου.

Χρειαζομαι το χαμογελο
και την αγκαλια σου.

ζεστό φως της οθόνης

2009-12-25T00:00:00.003+02:00

με τον δικο μου τροπο σκεψης ,
που δεν ειναι δικος μου ,
ουτε κανενος άλλου
κι ουτε διαφερει από τον κοινο τροπο σκεψης
ολα πάνε μια χαρα
ο χρονος κυλαει
παυση υφισταται
σταυρωμενα χερια
και δαχτυλα που ελπιζουν σε μια σταγονα
για να σβηστουν τ' αλλά
προτου τελειωσει το μελανι στον εκτυπωτη και πληρωσω καιτζαμπα για να μην με πουν μαλακα λες και θα μου που οι αλλοι τι ειμαι.ιδεα δεν εχω τι ειμαι κι ουτε προκειται να το αντιληφθω ποτέ.
ο ανησυχος νους το ' χει αυτο.
δεν εχει τιποτα αλλο πέραν τουτου.

παυση

οσα τσιγαρα και να πιω δεν αλλαζει

κι οσα και να μην πιω πάλι δεν αλλάζει

εξάλλου
το μονο
πραγμα
που
δεν
αλλαζει
ειναι
η
αλλαγη.

γαμώ τη λατρεία του διαβόλου και ζήτω ο σατανάς

2009-12-24T22:21:00.007+02:00

πίνω μια γουλιά καφέ
και πριν να σε γνωρίσω
δεν φαινοσουνα να εχεις αναγκη
πήγα
δεν μου κανει αισθηση
ο λυκος ειναι αθωος
γυρευοντας την αξιοπρεπεια
αυτο δε σε κουραζει?
διαθεση εχω
η ελλειψη λειπει
κι αυτοί που ανεβαίνουν στο Εβερεστ ξανακατεβαινουν
αντε μισή ώρα να κάτσουν
οταν μιλαμε κάτι χάνεται
ειναι πολυ λεπτο το σημειο
φίλε να σου πω κατι
οταν δε βγαινουν
πραγματα σημαντικα για να βαλεις παπουτσια
σε μια φυλη μαυρων
αποκαλυφθηκε
οπότε ειναι καλο να κυλαει
ρητορευοντας
ντοπαρουμε τον ενθουσιασμο
ηρθε εφυγε
δε ξερω καποιον που το εχει πετυχει
ειναι αστειοι οι ανθρωποι
γελανε περισσοτερο κι απο τα πιθηκια
οταν σταματησεις να το προσδοκας
είναι λογικο να εχεις παραπονο
και μονο που γεννιεσαι ειναι αρκετο
μπορει να ειναι το ιδιο πραγμα ακριβως
η πρακτικοτητα σωζει
τα συνθηματα ειναι ηλιθια
αναπηρικα καροτσακια για ολους
ο ρατσισμος δεν ειναι καλό
πατας μενού
αιωρεισαι προς το ατομικο συμφερον όσο ζεις
δεν εχει κολλησει ουτε μια φορα
χτυπάω εκει κανένα
και στριβω συνεχεια.

2009-12-17T04:36:00.003+02:00

μιλανε.
τωρα.
τωρα μιλανε.
διπλα μου,
τρεις.

και λενε
για ανθρωπους
συμπεριφορες.
ο καθενας τα δικα του.
χαιρονται
επικοινωνια

σιωπη
οχι εγω.
αυτος.
κανείς , δηλαδη.

εκεινος που υπαρχει σιωπα
κατι ξερει.

εγω ξυνω το κεφαλι μου και καπνιζω.

εγώ είναι , εσύ είμαι , αυτός είσαι.

2009-12-14T21:16:00.007+02:00

σκαλίζω τη μύτη μου πολύ τελευταία.
και παλιότερα το έκανα αλλά οχι με τοσο θράσσος ,
με τόση άνεση.
Λες κι είμαι μόνος μου .
Εντελως.
περιμένω στη διάβαση μαζι με άλλους εκατο και σκαλιζω ανεμελα το αριστερο μου ρουθουνι.
για αριστεροχειρα κρινεται ως λογικη ενεργεια :
αριστερος δεικτης αριστερο ρουθουνι.
ειναι η ταση της ζωης να γερνει προς τη μερια που νιωθει.
Τότε γιατι ξύνω το αριστερο φρυδι με το δεξι χερι?
μολις το εκανα.
και το αντιληφθηκα πάραυτα.
Αετός ο καριολης.
μονο που δε με αφορα.
ο,τι και να ειμαι, ειμαι λίγο.
Μονο το καθολου μου ειναι αρκετο.
ξερεις,
οταν καπνιζω και ρουφοφυσάω τον καπνο τότε ,
συμβαίνουν τα παντα.

χαμογελαω με το προσωπο ολοκληρο και τα ματια μου λαμπουν.
Το ξερω αφου βλέπω τα ματια τους να λαμπουν.
το παρον ειναι καθρεφτης.
οι εκφρασεις των αλλων ειναι δικες μου εκφρασεις.
Με το χαμογελο τους απαντουν στο νηπιακό χαμογελο μου.
ομως δεν αντεχω άλλο αυτο το μου και το σου.
Για την ακριβεια δε μπορω άλλο το πρωτο προσωπο.

οκ

ολα ειναι προσωπικα .

2009-12-14T19:08:00.002+02:00

άσε
με
να σε
κλέψω
σήμερα
κι αυριο το πρωί
φεύγω
πάλι

2009-12-14T13:53:00.001+02:00

δε καταρρεω , πλέον
με προστατευω

αφου ξέρω πότε καταρρέω

το αποφεύγω

μου κυριαρχώ

μου επιβάλλομαι

αντ' αυτού
αυτοκτονω
συχνά πυκνά

Έτσι. Μαγκιά κι έτσι

2009-12-12T23:51:00.006+02:00

φιλιάάάάάάάάάάάά
γειάάάάάάάάάάάά
καλημέέέέέράάάάάάάά

φιλιά
καλημέρα
καλήνυχτα

τα περισσοτερα φωνήεντα
κάνουν το συναισθημα της χαρας
να διαστέλλεται.

οταν χαιρομαι ειλικρινα
ο χρονος απουσιαζει.

αισιοδοξία-μελλοντικά σχέδια

2009-12-11T01:46:00.003+02:00

σκιά
με το ενα ματι κλειστό
εσωτερικά τουλαχιστον
υπολειτουργία
προετοιμασια
μετάβαση
λέξη
μετά
από
λέξη

προχωραω
βήμα βήμα
προς το θάνατο

αν ξυπνήσω αύριο
θα περιμενω το επομενο βράδυ

2009-12-09T16:27:00.005+02:00

δύο ανθρωποι
σε δύο δωμάτια
στο ίδιο σπίτι
ξαπλωμενοι και οι δύο
βλεπουν την ιδια ταινια
στο ιδιο κανάλι.